poniedziałek, 19 grudnia 2016

Goniąc grubodzioby

Zimno teraz. Czuć, że jesień się skończyła i wkracza już nowa pora roku. Przynajmniej było czuć w ostatnią niedzielę - mróz szczypał niemiłosiernie, a ziemia była oblodzona do granic możliwości.

Jako, że jednak takie warunki ptasiarzy nie odstraszają, wybrałam się wtedy na wycieczkę ze STOP'em nad Wisłę - na Kępę Okrzewską mniej więcej. Pogoda była pochmurna, padało trochę śniegu. Tylko raz, na chwilę troszeczkę się rozpogodziło. 

Na początku powitała nas sikora uboga. Fajnie - teraz już wiem, że mam zaliczone wszystkie gatunki polskich sikor (lazurowej nie liczę) bez najmniejszych wątpliwości. Przy okazji nauczyłam się rozpoznawać głos naszej szarytki (wiem, że nazwa nieprawidłowa, ale czy o ptakach zawsze trzeba mówić poprawnie naukowo? ;) ). 

Dalej? Głównie przechodziliśmy przez powalone drzewa, przeciskaliśmy się miedzy kłującymi gałęziami krzewów i uważaliśmy, by nie wywrócić się na pokrytej lodem ścieżce.

Wtedy po raz pierwszy przewodnik wykrył grubodzioby. Zależało mi na tym, by te ptaki zobaczyć, bo w mojej okolicy raczej ich nie uświadczę. Nie chciały się jednak pokazać. Podobnie zresztą było z raniuszkami. Nad nami przez całą wycieczkę przelatywały też kwiczoły, niestety nie było wśród nich wymarzonych droździków.

W końcu doszliśmy nad Wisłę. Zaskoczyła nas kompletnym brakiem bielika, ale ukazała krzyżówki, kormorany i nurogęsi. Za chwilę zobaczyłam też przez lornetkę jakiegoś innego, lecącego ptaka. Zaraz usłyszałam głos przewodnika - samica bielaczka! Moje pierwsze spotkanie z tym gatunkiem. Oprócz tego zerwał się z piękny zimorodek - później, gdy już wracaliśmy, także go wypatrzyliśmy.

Następnie szukaliśmy jastrzębia w jego rewirze. Ptak nie siedział jednak na swoim stanowisku, za to było sporo sikor, kowalik, a także pełzacze leśne, które podchodziły bliżej nas, wabione odtwarzanym głosem. Dalej, nad wodą, dostrzegliśmy oprócz wcześniej zobaczonych ptaków wodnych także mewy srebrzyste i białogłowe. 

Wycieczka skończyła się niepostrzeżenie. Można było albo od razu wracać do cywilizacji ;), albo pójść z powrotem tą samą trasą, jaką szliśmy. Jak nietrudno się domyślić, wybrałam drugą opcję. Opłaciło się - w pewnym momencie udało mi się dostrzec ładnie siedzącego na drzewie grubodzioba. Tak oto do mojej listy doleciał nowy gatunek.  

Mam zamiar wybrać się jeszcze w tamto miejsce - choćby nawet niedługo. Droździki same się przecież nie zobaczą ;).

Pozdrawiam!



12 komentarzy:

  1. Jak na tę porę roku - fajne obserwacje! Osobiście wolałbym spotkać bielaczka, niż z grubodzioba, ale tak to już jest u ptasiarzy, że każdy ma swoje preferencje :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przecież o bielaczku też marzyłam :)). Ale on ładnie się pokazał, a grubodzioby przez całą wycieczkę zwiewały poza zasięg naszego wzroku.

      Usuń
  2. Ja mojego pierwszego grubodzioba spotkałam i uwieczniłam rok temu.. Teraz już wiem jak ich szukać u mnie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To fajny gatunek do obserwacji w okolicy!

      Usuń
  3. Bielaczek! Gratulacje, ekstra gatunek! A grubodzioby jeszcze na pewno spotkasz :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nawet już się udało je spotkać ;). Na końcu wycieczki jeden ptak usiadł przed nami na drzewie i przez chwilę mogłam go zobaczyć - na końcu posta jest to dopisane :D.

      Usuń
  4. Próbowałam kiedyś zrobić zdjęcie sikorce, zanim się przymierzyłam, już jej nie było. Tylko gawrony czasem wydają się pozować.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sikory są faktycznie ruchliwe z natury - ale nie poddawaj się! :)

      Usuń
  5. W marcu 2013 roku, podczas bardzo śnieżnej pogody, na mój balkon, do karmnika przyleciał grubodziób. Odwiedziły mnie wtedy jeszcze, poza sikorkami, szpakami i dzwońcami, czyżyki i para jerów. To były czasy! Teraz nawet nie dokarmiam ptaszków bo same sobie świetnie radzą w czasie takiej ciepłej zimy. Życzę bliskiego spotkania z grubodziobem :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję bardzo!!! :) Mam nadzieję, że te ewentualne kolejne spotkanie będzie chociaż trochę dłuższe niż to pierwsze i zdążę lepiej przyjrzeć się grubodziobowi. A co do śniegu, to nadal staram się nie tracić nadziei - może jednak zima przyjdzie ;).

      Usuń
  6. Piękny zimowy widok !!
    Zdrowych i radosnych Świąt !!

    OdpowiedzUsuń

Daj o sobie znać! Twoje komentarze - zawsze na nie odpowiadam - bądź zaznaczenie aktywności na moim blogu w inny sposób zawsze będą mile widziane. Staram się odwiedzić wszystkich moich czytelników, a na większości ich blogów pozostaję na dłużej. Nie lubię jednak reklam na siłę - komentuj, jeśli faktycznie podoba Ci się to, co piszę.

Miłego dnia!