Pasja przez obiektyw

Niech to będzie wstęp do tego postu. Gdy dziś, ponownie, przeczytałam mój wcześniejszy wpis o podróży do Porto, zdałam sobie sprawę, że właściwie to był strasznie egzaltowany. Być może kogoś dziwi sposób, w jaki opisuję ten wyjazd, może ktoś uważa za przesadny mój sposób wyrażania zachwytu nad Portugalią. Tylko, że... Ja wcale nie przesadzam. Tak samo, jak mam szczególny, emocjonalny stosunek do ptaków, posiadam go również do pięknych miejsc. I po wizycie w każdym z nich mogłabym wychwalać je pod niebiosa, pisać na jego temat wiersze, hymny albo cokolwiek innego. Tylko się tu powstrzymuję ;). Tak po prostu odbieram świat, wszystkimi zmysłami, zwracając uwagę wyłącznie na piękno. W Porto, w innych miastach, nad stawami, polami, łąkami, a także w dwóch ukochanych i niezastąpionych - Dolinie Słudwi oraz Dolinie Środkowej Wisły. W sumie, dobrze mi z tym. Wróćmy do tematu. Następnego dnia wycieczki w planach mieliśmy dogłębnie zwiedzić centrum Porto. Nasze mieszkanie było położone na s...

Miasto nocą z okna samolotu to zdecydowanie jeden z najpiękniejszych widoków, jaki może nam zaoferować współczesny transport. Patrzysz przez szybę - i wydaje ci się, jakby wszystkie konstelacje gwiazd zstąpiły nagle na ziemię pod tobą, okrywając ją jasnym kobiercem, który skrzy się i migocze według swego własnego rytmu. Złote światełka układają się w krajobrazy, co bardzo dokładnie widać z wysokości. Tu jest ich wielkie skupisko. Tutaj natomiast - kilka rozrzuconych obok siebie świecących plamek. A tam - droga, wijąca się gdzieś w dal, do nieznanego celu... Kobierzec złotych gwiazd. Można się zatracić w takim widoku. Jeśli samolot przybliży się nieco bardziej do powierzchni, zaczynasz na niej dostrzegać, oprócz świata gwiazd, niezwykły świat miniatur. Widzisz maleńkie samochodziki, pędzące po drogach zupełnie tak samo jak sterowane zabawki. Okrążają, a potem mijają budynki, które nieznana ręka wycięła chyba z tektury i pomalowała na milion kolorów. Ale najpiękniejszy jest most ...